Historia pewnych regałów

Zazwyczaj staram się pisać o podróżach, albo o kwestiach bezpośrednio z nimi związanych, jednak moja ostatnia historia była tak niesamowita, że postanowiłem Wam ją opowiedzieć.

Dawno, dawno temu, mniej więcej przed wczoraj na wyświetlaczu mojego telefonu pojawił się nieznany numer. Okazało się że jakiś facet wygrzebał, w internecie moje ogłoszenie dotyczące regałów sklepowych. Regały zwykłe, proste, wręcz standardowe, a cena niezbyt korzystna – opuściłem jedynie 20 zł, od innych które można znaleźć w internecie. Koleś zdecydowany, bierze na pewno, płaci gotówką, tylko jest jeden problem, czy mogę mu je dowieść do Wrocławia (200 km w jedną stronę). Oczywiście za paliwo odda, tylko że mu bardzo zależy i chciałby mieć je już. (więcej…)

Historia pewnego parasola

Na zdjęciu Dominika, ze wspomnianym parasolem w BerlinieWczoraj planowaliśmy z Dominiką nasz kolejny autostopowy wyjazd. Po wstępnym obraniu kierunku, zaczęliśmy zastanawiać się nad sprzętem który powinniśmy ze sobą wziąć. Całkiem poważnie rozważamy zabranie – przynajmniej jednej – walizki na kółkach. Tak jak ja jestem do plecaka przyzwyczajony, tak Dominika nie za bardzo. Przyznam szczerze że widziałem już dziewczyny z takimi walizeczkami na stopie, a nawet sam żałowałem że nie mam czegoś takiego jak byłem za kołem podbiegunowym. Możecie się śmiać, ale idąc z plecakiem zaraz przepocicie sobie koszulę na plecach – w górach to nie problem, co chwilę strumyczek więc można do woli zażywać kąpieli (lub chociaż podstawowej higieny), a na drodze szybkiego ruchu? A na wąskiej drodze, gdzieś na końcu Finlandii? Kto stopował wie, jak wiele wysiłku wymaga utrzymanie podstawowej higieny na stopie. (więcej…)

Autostopem na Nordkapp, dzień 13 i 14.

Jak być może pamiętacie z poprzedniego wpisu, wylądowałem wieczorem w samym środku Mo I Rana. W pobliskim markecie kupiłem sobie kolację (to chyba pierwszy kupiony za własne pieniądze posiłek w Norwegii), i próbowałem łapać dalej trzymając w ręce kartonik z napisem Trond (cała nazwa Trondheim mi się nie zmieściła). Po jakiejś godzinie zatrzymała się czarna audica z trzema fajnymi dziewczynami, które nie za bardzo wiedziały dokąd jadę, ale chętnie mnie podwiozą. Podsumujmy: 22 w nocy, trzy dziewczyny w czarnej audicy które chcą podwieźć przypadkowego rozbitka mimo że nie wiedzą dokąd jadę – gdybym miał pajęczy zmysł, to zapewne wył by z całą mocą, a może mam?

(więcej…)

Autostopem na Nordkapp, dzień 10, 11 i 12

Renifery na drodze!!To był bardzo regenerujący sen, może nie na ziemi obiecanej, ale na pewno w miejscu długo wyczekiwanym. W końcu spełniłem jedno ze swoich marzeń, dojechałem na Nordkapp i spałem w swoim malutkim namiocie na końcu Europy. Tak jak wczoraj o północy było tu pełno ludzi, tak teraz pozostała tylko garstka. Napawam się ostatnimi chwilami w tym miejscu i staram się wszystko zapamiętać, tak by po powrocie, w chwilach totalnej monotonii i zwątpienia przypomnieć sobie ze szczegółami ten moment i fakt że jeżeli się czegoś chce to naprawdę można to osiągnąć. (więcej…)

Autostopem na Nordkapp, dzień 9

NordkappWstaję wcześnie rano, zwijam swój namiot i na szybko jem śniadanie – czekolada zagryzana maślaną bułką, smakuje jak kanapka z nutella! 🙂 Ceny w Norwegii są strasznie zaporowe i gdyby na przykład przyszło mi do głowy zjeść śniadanie u mojego wczorajszego kierowcy musiałbym się liczyć z wydatkiem rzędu:

  • pizza: 93 złote,
  • zupa rybna: 65 zł,
  • mięsko z grilla: 117 zl.

Łapię, łapię i nic. No niemożliwe, zostało mi już tak niewiele kilometrów i naprawdę nic nie złapie? Czy tutaj, na samym końcu Europy, gdzie renifery pasą się przy drogach, spanie w namiocie i palenie ognisk w lesie jest legalne, a miejscowi chodzą z nożami przy paskach nikt nie czuje ducha tej podróży i nie podrzuci mnie te niewiele ponad 100 km? (więcej…)